Ciekawostki (źródło: https://gemini.google.com ):
Czy tunel 青函隧道 był najdłuższy na świecie?
Tak, japoński tunel kolejowy Seikan (青函隧道) o długości 53,85 km był najdłuższym tunelem kolejowym na świecie przez blisko 28 lat — od oficjalnego otwarcia w 1988 roku do czerwca 2016 roku.
Jak to z „otwarciem” Japonii na świat było naprawdę? (wyróżniłem kluczowe informacje)
Port Hakodate w Japonii został otwarty dla handlu ze Stanami Zjednoczonymi w marcu 1854 roku na mocy traktatu z Kanagawy, wynegocjowanego przez komodora Matthew Perry’ego. Czy jest to zasługą konsula USA, którego przybycie do Japonii portretuje film „Barbarzyńca i gejsza”?
Nie, otwarcie portu Hakodate w marcu 1854 roku nie było zasługą konsula ukazanego w tym filmie, lecz komodora Matthew Perry’ego.
Konsulem, którego misję i przybycie do Japonii przedstawia film „Barbarzyńca i gejsza” (1958) z Johnem Wayne’em w roli głównej, jest Townsend Harris.
Różnice i chronologia wydarzeń przedstawiają się następująco:
Traktat z Kanagawy (marzec 1854 r.):
Wynegocjowany bezpośrednio przez komodora Matthew C. Perry’ego po podpisaniu umowy wymuszonej przybyciem tzw. „czarnych okrętów”. Na jego mocy Japonia otworzyła porty Shimoda i Hakodate, jednak głównie w celach zaopatrzeniowych dla amerykańskich statków (dostawy wody, żywności czy węgla), a nie do swobodnego handlu.
Przybycie Townsenda Harrisa (sierpień 1856 r.):
Harris przybył do Shimody jako pierwszy oficjalny konsul generalny USA w Japonii dopiero ponad dwa lata po traktacie Perry'ego.
Traktat Harrisa (lipiec 1858 r.):
To właśnie Townsend Harris wynegocjował późniejszy Traktat o przyjaźni i handlu, który otworzył rynki japońskie na pełnowymiarowy handel międzynarodowy oraz zalegalizował stałą wymianę handlową w wyznaczonych portach (w tym Hakodate).
Film ilustruje przybycie Townsenda Harrisa do Shimody oraz opór, z jakim spotkał się pierwszy amerykański konsul w realiach Japonii okresu Bakumatsu.
Co rozumiesz przez "podpisanie umowy wymuszonej przybyciem tzw. „czarnych okrętów” "?
Sformułowanie to odnosi się do klasycznego przykładu dyplomacji kanonierek (ang. gunboat diplomacy), w wyniku której Japonia została zmuszona presją militarną do zakończenia trwającej ponad 220 lat polityki samoizolacji (sakoku).
Kontekst i przebieg wydarzeń:
Izolacja Japonii (Sakoku):
Od lat 30. XVII wieku rząd szogunatu Tokugawa zabraniał obcokrajowcom wstępu do kraju, a Japończykom jego opuszczania pod karą śmierci. Jedynym kontrolowanym punktem wymiany handlowej z Europą była sztuczna wyspa Dejima w portowym mieście Nagasaki, dostępna wyłącznie dla Holendrów.
Czarne Okręty (Kurofune – 黒船):
8 lipca 1853 roku do Zatoki Edo (dzisiejsze Tokio) podpłynęła amerykańska eskadra pod dowództwem komodora Matthew C. Perry’ego. Japończycy nazwali je Kurofune, ponieważ ich drewniane kadłuby pokryte były czarną smołą przeciw gniciu, a z kominów parowców buchał gęsty dym. Widok potężnych jednostek napędzanych parą, płynących pod wiatr i prąd, wywołał wśród ludności i władz ogromny szok technologiczny.
Ultimatum militarne:
Perry zignorował japońskie nakazy odpłynięcia do Nagasaki. Wpłynął w głąb zatoki w zasięg ostrzału stolicy i zaprezentował siłę ognia nowoczesnych dział gwintowanych. Przekazał list od prezydenta USA Millarda Fillmore’a z żądaniem otwarcia portów dla zaopatrzenia statków i handlu, po czym oświadczył, że odpływa, ale wróci po odpowiedź za rok — z znacznie większą flotą.
Podpisanie Traktatu z Kanagawy (31 marca 1854 r.):
Perry powrócił szybciej, niż się spodziewano — w lutym 1854 roku, stawiając na kotwicy aż 8 uzbrojonych okrętów. Szogunat (Bakufu), świadomy drastycznej przewagi technologicznej Amerykanów i braku własnej floty zdolnej do obrony stolicy, uległ presji. Podpisano traktat otwierający porty Shimoda i Hakodate dla amerykańskich statków.
Umowa ta zaliczana jest do tzw. traktatów nierównoprawnych — została narzucona jednostronnie bez przyznania Japonii analogicznych praw. Wydarzenie to wstrząsnęło strukturą społeczną i polityczną kraju, zapoczątkowując burzliwy okres Bakumatsu (schyłku szogunatu), który w ciągu 14 lat doprowadził do obalenia samurajskiego rządu i obrania kursu na błyskawiczną westernizację w erze Meiji.
Sznurki:
- Tango,
- moja kolekcja japońskich słówek i zdań dla Ankiego,
- książka o haiku: „Haiku”, Agnieszka Żuławska-Umeda,
- do czego mogą się przydawać notatki w Tango,
- o filmie „Barbarzyńca i gejsza”,
- sesje tematyczne w Tango;


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz